Tuning: sztuka... czy „wiocha”?

Od kiedy w Polsce skończył się komunizm coraz częściej widzi się na ulicach samochody znacznie odbiegające od ich seryjnych odpowiedników. Z szumu tętniących życiem miast i słychać często ryk pędzącego samochodu z ogromnym spoilerem i błyszczącymi w słońcu alufelgami.

Tuning, z angielskiego słowo to, oznacza regulacje i strojenie. Ale wyróżnia się tuning mechaniczny oraz tuning optyczny. Tuning mechaniczny, to modyfikacje silnika, układu napędowego, paliwowego i podwozia pojazdu, dzięki którym osiąga się polepszenie parametrów technicznych i właściwości jezdnych. Modyfikacje układu napędowego i paliwowego mają na celu otrzymanie większej mocy, większego momentu napędowego, a dzięki temu osiągnięcie większych przyspieszeń i większej prędkości maksymalnej.

Do najczęściej stosowanych zabiegów tuningu mechanicznego zaliczamy: wymianę gaźnika, zastosowanie filtra powietrza o obniżonym poziomie oporów przepływu powietrza (tzw. sportowego), zmiana faz rozrządu, stosowanie wysokoenergetycznych świec zapłonowych, planowanie głowicy celem podwyższenia stopnia sprężania, zastosowanie układu wydechowego o obniżonym poziomie oporów przepływu spalin, zmniejszenie oporów ssania przez polerowanie i profilowanie układu dolotowego, montaż turbosprężarki, wymiana skrzyni biegów, zastosowanie wzmocnionego sprzęgła, wymiana zespołu napędowego (silnika) o większej mocy oraz wszelkie modyfikacje podwozia mające na celu osiągnięcie lepszej przyczepności i stabilności pojazdu jak np.: wzmocnienie hamulców, zastosowanie felg z lekkiego stopu, obniżenie i zmiana parametrów zawieszenia (najczęściej utwardzenie i obniżenie), wymiana mechanizmu różnicowego na mechanizm o podwyższonym współczynniku tarcia dla poprawy sterowności samochodu.

Druga (rzekomą) grupę stanowi tuning optyczny (a więc to, co widać), który ma na celu przede wszystkim zmianę wyglądu pojazdu, podkreślenie jego wyższych parametrów, a także zaznaczenie indywidualności właściciela i czasem podniesienie komfortu jazdy. Niektóre elementy tuningu mechanicznego są jednocześnie elementami tuningu optycznego (np. alufelgi).

Trzeba jednak pamiętać, że choć pojęcie tuningu optycznego przyjęło, jednak nie jest ono do końca prawidłowe bowiem prawdziwy tuning to wyłącznie dostrajanie i ulepszanie podzespołów, które mają za zadanie wprawiać samochód w ruch (czyli osiąganie większej prędkości, zwiększenie przyspieszenia, zwiększenie elastyczności silnika). Tuningiem nie będzie zatem (mimo, że tak się powszechnie sądzi) instalowanie systemów car-audio, instalowanie komponentów, które mają za zadanie zwiększenie atrakcyjności wizualnej samochodu itp. Tak rozumując tuning to wyłącznie podnoszenie parametrów samochodu, bez celowego upiększania. Natomiast częścią prawdziwego tuningu jest montaż elementów podnoszących bezpieczeństwo kierowcy (specjalnych pasów bezpieczeństwa, klatki bezpieczeństwa, układu gaśniczego, dodatkowych reflektorów) oraz pozwalających kierowcy na pełniejszą kontrolę nad pojazdem (kierownica o mniejszej średnicy, dodatkowe wskaźniki pracy podzespołów silnika), choć modyfikacje te, nie podnoszą same w sobie, parametrów samochodu, są jednak związanie z możliwością ich wykorzystania.

W skład prawdziwego tuningu wchodzi także tuning elektroniczny (chiptuning), który jest niczym innym jak ponoszeniem osiągów przez zmianę oprogramowania elektronicznego modułu sterowania silnika. Jest to w porównaniu z tuningiem mechanicznym zjawisko młode. Dzięki elektronicznym modyfikacjom można uzyskać zmianę prędkości maksymalnej, maksymalnych obrotów silnika, doładowania, zasilania, kąta zapłonu, kąta i czasu wtrysku a zatem podobny efekt jak przeróbki mechaniczne.

Zakres modyfikacji zależy od przeznaczenia samochodu i zasobności kieszeni właściciela. Najszerszy zakres tuningu spotyka pojazdy przeznaczone do udziału w sporcie motorowym, co oczywiście jest zrozumiałe. Taki tuning zazwyczaj przeprowadzają specjalizowane firmy, choć niektóre jego elementy można kupić na rynku detalicznym i zainstalować samemu lub w zaprzyjaźnionym warsztacie.

Ostatnia grupę stanowi tzw. wiejski tuning. Jest to źle przeprowadzony tuning optyczny, bardzo przesadzony lub groteskowy. Typowe elementy takiego tuningu to nalepki mające w zamierzeniu podkreślać walory techniczne pojazdu, który tych walorów w żaden sposób mieć nie może, próby upodobnienia pojazdu (klasy bardzo popularnej) do pojazdów innych wersji i marek (nalepka M dla BMW) zaliczanych do klas wyższych, za dużo modyfikacji na raz lub wykonanych niestarannie itp.

Źle przeprowadzony tuning mechaniczny może dać rezultaty odmienne od oczekiwanych. Na przykład samo obniżenie zawieszenia przez skrócenie sprężyn powoduje zmianę geometrii zawieszenia, przez co mimo obniżenia środka ciężkości spada przyczepność na zakrętach. Źle dobrany i ustawiony spojler również obniża osiągi pojazdu (przez zwiększenie Cx zwiększa się zużycia paliwa) nie dając w zamian zamierzonego polepszenia przyczepności. Zastosowanie tzw. sportowego tłumika, o ile nie jest częścią starannego dostrajania silnika i całego układu wydechowego, daje tylko efekty dźwiękowe, nie mając zauważalnego wpływu na osiągi.

Niestety, zbyt często spotyka się źle zmodyfikowane samochody, często w fatalnym stanie technicznym, co rzutuje na negatywnie na całe zjawisko. Samochody zmodyfikowane mechanicznie czy optycznie w sposób profesjonalny przyciągają wzrok miłośników automobilizmu i są najczęściej jedynym egzemplarzem w swoim rodzaju.

Tak samo jak dzieła sztuki.

--
Aleksander Sowa

autor publikacji o tematyce motoryzacyjnej
------------------------------------------------
http://www.wydawca.net

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Podyskutuj na forum

Zapraszamy do dyskusji na naszym forum:
Forum - tuning